Cross-post from The World...IMHO
I don't think any of us can do an actual review of this film, because it is only showing in Iranian theaters :)
A director who shares the ideas of Iran's hardline president has produced what he says is the first film giving an Islamic view of Jesus Christ, in a bid to show the "common ground" between Muslims and Christians.Nader Talebzadeh sees his movie, "Jesus, the Spirit of God," as an Islamic answer to Western productions like Mel Gibson's 2004 blockbuster "The Passion of the Christ," which he praised as admirable but quite simply "wrong". LOL At least Gibson followed the Gospel...BTW, Jesus was not Islamic...He was a Jew, and the Church He established is the Catholic Church.
"Gibson's film is a very good film. I mean that it is a well-crafted movie but the story is wrong -- it was not like that," he said, referring to two key differences: Islam sees Jesus as a prophet, not the son of God, and does not believe he was crucified.
Talebzadeh said he even went to Gibson's mansion in Malibu, California, to show him his film. "But it was Sunday and the security at the gate received the film and the brochure and promised to deliver it," though the Iranian never heard back.
Even in Iran, "Jesus, The Spirit of God" had a low-key reception, playing to moderate audiences in five Tehran cinemas during the holy month of Ramadan, in October.
The film, funded by state broadcasting, faded off the billboards but is far from dead, about to be recycled in a major 20 episode spin-off to be broadcast over state-run national television this year.
Talebzadeh insists it aims to bridge differences between Christianity and Islam, despite the stark divergence from Christian doctrine about Christ's final hours on earth.
"It is fascinating for Christians to know that Islam gives such devotion to and has so much knowledge about Jesus," Talebzadeh told AFP. If they had the knowledge, they would know Jesus is the Son of God.
+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در شنبه نوزدهم مرداد 1387 و ساعت
0:10 |
The Iranian Jesus movie and the end times
Breitbart.com posted an article over the weekend about an Iranian Muslim life-of-Jesus movie -- and it sounds like this may be one of the two films I wrote about here over a year ago. Jesus, the Spirit of God is directed by Nader Talebzadeh, whose name also appears on the website for The Messiah -- and while Talebzadeh says he made the film to emphasize the "common ground" between Christians and Muslims, he also goes on to say that his film shows how Christians got the story "wrong":
A director who shares the ideas of Iran's hardline president has produced what he says is the first film giving an Islamic view of Jesus Christ, in a bid to show the "common ground" between Muslims and Christians.
Nader Talebzadeh sees his movie, "Jesus, the Spirit of God," as an Islamic answer to Western productions like Mel Gibson's 2004 blockbuster "The Passion of the Christ," which he praised as admirable but quite simply "wrong".
"Gibson's film is a very good film. I mean that it is a well-crafted movie but the story is wrong -- it was not like that," he said, referring to two key differences: Islam sees Jesus as a prophet, not the son of God, and does not believe he was crucified. . . .
Even in Iran, "Jesus, The Spirit of God" had a low-key reception, playing to moderate audiences in five Tehran cinemas during the holy month of Ramadan, in October.
The film, funded by state broadcasting, faded off the billboards but is far from dead, about to be recycled in a major 20 episode spin-off to be broadcast over state-run national television this year. . . .
The director is also keen to emphasise the links between Jesus and one of the most important figures in Shiite Islam, the Imam Mahdi, said to have disappeared 12 centuries ago but whose "return" to earth has been a key tenet of the Ahmadinejad presidency. . . .
The bulk of "Jesus, the Spirit of God", which won an award at the 2007 Religion Today Film Festival in Italy, faithfully follows the traditional tale of Jesus as recounted in the New Testament Gospels, a narrative reproduced in the Koran and accepted by Muslims.
But in Talebzadeh's movie, God saves Jesus, depicted as a fair-complexioned man with long hair and a beard, from crucifixion and takes him straight to heaven.
"It is frankly said in the Koran that the person who was crucified was not Jesus" but Judas, one of the 12 Apostles and the one the Bible holds betrayed Jesus to the Romans, he said. In his film, it is Judas who is crucified. . . .
Shiite Muslims, the majority in Iran, believe Jesus will accompany the Imam Mahdi when he reappears in a future apocalypse to save the world.
And Talebzadeh said the TV version of his film will further explore the links between Jesus and the Mahdi -- whose return Ahmadinejad has said his government, which came to power in 2005, is working to hasten.
Shiites believe the Mahdi's reappearance will usher in a new era of peace and harmony.
"We Muslims pray for the 'Return' (of Imam Mahdi) and Jesus is part of the return and the end of time," Talebzadeh said.
"Should we, as artists, stand idle until that time? Don't we have to make an effort?" These last paragraphs get me wondering: Does Muslim pop culture have the equivalent of Thief in the Night, The Omega Code, Left Behind and other Christian end-times movies?
+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در شنبه نوزدهم مرداد 1387 و ساعت
0:2 |
|
9/11 Fantasies on Iranian TV |
|
By MEMRI MEMRI | Wednesday, October 05, 2005
The following are excerpts from a debate on Iran's Jaam-e Jam 1 TV about 9/11, with filmmaker Nader Talebsadeh and senior correspondent Bizhan Nowbaveh Vatan. The debate aired on September 13, 2005. TO VIEW THIS CLIP, VISIT: http://memritv.org/search.asp?ACT=S9&P1=868.
Host: "9/11 left many unclear issues, such as: How come the thousands of Jews in the towers decided not to come [to work that day]? Was the Pentagon hit by a plane or a missile? A lot has been said about these issues. At that moment, on that day, and even in that year, public opinion was incapable of accepting these unclear issues.
"Now we are being taken back to the past. French TV is not letting it go. After Thierry Meyssan's book The Big Lie, it seems that as things become clearer, the obscurities only increase. You, as a documentary filmmaker... Documentary filmmakers are now dealing with 9/11. The filmmaker enters the fray, and watches the footage of that day frame by frame. What do you, as a documentary filmmaker, think about it?"
Nader Talebzadeh, filmmaker: "In the name of Allah the Compassionate, the Merciful, 9/11 is a good starting point for clarifying any matter in today's world. But from whose perspective? From the perspective of a Muslim or non-Muslim filmmaker? This is very important. 9/11 has not yet been dealt with by a Muslim filmmaker. They have not yet been allowed to enter this field. Al-Jazeera will probably not make a film about it, because the Qatari government is somehow coordinated with CNN. It somehow constitutes a base of America."
Bizhan Nowbaveh Vatan, senior correspondent: "It has no motive to do it."
Talebzadeh: "Right. So who would want to make such a film? If we want to do this, it would be a very great challenge... A very big struggle, if we can do it at all. There are very important questions about 9/11 that could be developed very well by a Muslim filmmaker.
"From my point of view, it is unlikely that the French would want to deal with the question of how 4,000 Jewish workers from the same building were absent simultaneously. In other words, 4,000 people were contacted and were asked not to come to the building that day. Somebody needs to resolve that unclear issue first.
"Somebody also needs to resolve the following unclear issue: Who were the passengers of the planes that hit the buildings? Where are their names? Who were the passengers who hit the Pentagon?"
Host: "The passenger list was never published."
Talebzadeh: "Somebody needs to explain: A building called Building No. 7 had almost 60 stories, and it did not catch fire..."
Host: "How did it collapse?"
Talebzadeh: "Yes, this was a building made entirely of steel. In the 100 years since they started to construct steel buildings, there has been no precedent for a steel building catching fire and collapsing. How come, six hours after the second tower collapsed, this building collapsed within six seconds, without having caught fire? It collapsed in a controlled manner."
Host: "The firefighters who were interviewed – it was broadcast on French TV – said they clearly heard a few explosions."
Talebzadeh: "In fact, this was a controlled demolition. These are important questions. Why did the U.S. president announce that same day that he wants the blame to somehow be placed on Iraq? What does this mean? Afghanistan had not yet been occupied. How come, two days later, plans were raised to attack Afghanistan and Iraq? In such an event you are not even supposed to know who you are. You're supposed to be in total shock. These are big questions. They are even greater than in the Kennedy assassination. Inquiries are now being made into this matter. There were very unclear matters in this affair, which were never resolved.
"The dimensions of destruction on September 11 are apocalyptic. During the week of 9/11, Lance Morrow published an article in Time magazine. He said: 'In fact, the temple of the West has collapsed. The cathedral of the West has collapsed.' Who brought down this cathedral? Surely two or three people, who could not even fly a crop duster, could not have led a 747 plane into the Pentagon at a low altitude."
[...]
Vatan: "During 9/11, Mr. Khadem Al-Melle and I were in New York. He was slightly further away. I was right next to the events. I could not believe what I was seeing there. Nor could I believe the news we were hearing. I saw that at first they said five or six planes were hijacked. Then it became four. Afterwards they said that out of the four planes, two had hit the WTC..."
Host: "And then one crashed in Pennsylvania."
Vatan: "As for Pennsylvania, which is near Camp David... One plane came and hit the Pentagon, and you mentioned that this was not clear at all. If this was such a large plane, like the 767 which hit the Pentagon, is that at all possible? Could it have flown so low? This is another matter.
"As for the fourth plane, it was announced that U.S. Air Force pilots had managed to hit it with a missile. I myself heard on ABC, CBS, MSNBC, and CNN... This is documented. But on the other hand, some of the media channels immediately said that if there was a need to intercept a passenger plane, this surely requires a direct order from the U.S. president. They themselves said that the U.S. president was in the shelter. This created a problem. For the U.S. government, this created a new crisis. They quickly changed the scenario. No footage was broadcast from the fourth plane, except for the firefighters, who were seen from a distance. You didn't see any images from there."
Host: "They said there was a confrontation inside the plane."
Vatan: "Ah, well said. They said that there was a confrontation inside the plane, and that one of the passengers even talked to his wife and said that they were going to confront the hijackers. This man's wife received a prize and a medal at the annual ceremony in Congress.
"What you said about the absence of 4,000 Jews from the WTC… After all, this is the world center of the Jews. Everybody knows that. If we say the Zionist lobby is based on the economy of America, and that these [towers] were the symbol of America's economy – where were those Jews, and on a Tuesday no less?
"Yesterday I had an interview. You probably heard that Muhammad 'Atta – the leader of these terrorist incidents... It was said that six months after the events and after all the airlines and flight schools were closed, especially to Muslims, an invitation reached Muhammad 'Atta's home. That is what was reported in the American press. The invitation informed him that he had been accepted for flight training."
Host: "When?"
Vatan: "Exactly six months after 9/11.
[...]
"Nader probably knows better than me. Much of what you see about the strength of American police, the Pentagon, and the army are courtesy of Hollywood."
Host: "Yes, Nader said this morning that the New Orleans Police was so afraid that..."
Talebzadeh: "They ran away."
+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در جمعه هجدهم مرداد 1387 و ساعت
22:51 |
AMERICAN FREE PRESS *
October 23, 2006 Behind the Scenes with Michael Collins Piper
Iranian Filmmaker: Iran & U.S. Have Much in Common
By Michael Collins Piper
 |
. . .Touring the United States, putting together a documentary film he hopes will prevent a war between the United States and Iran, Iranian filmmaker Nader Talebzadeh sat down with AFP to talk about the growing U.S.-Iran crisis and relate his efforts to reach out to Americans in an open dialogue to discuss why it is vital for the two countries to seek peace. . . . “America is a religious country and so is Iran. On that basis,” he said, “I can see a future close relationship between the American people and the Iranian people, after this current crisis comes to an end. Religion is a great common ground. And Americans — like Iranians — also have a deep sense of patriotism.” . . .Talebzadeh has interviewed a broad cross-section of Americans who come together on one issue: they oppose the idea of a war against Iran as dangerous and unnecessary. . . .Many of those the filmmaker has met with have been academics — “from Boston to Berkeley” as he put it — noting that the working title of his forthcoming documentary is “From Tehran to Texas.” Talebzadeh was quite impressed with the state of Texas and its people. “Texas,” he commented,“is like a country all its own but one which represents the heart and soul of America.” . . .As a Muslim, Talebzadeh was pleased he was able to build a special rapport with fundamentalist Christians who were skeptical of dealing with a Muslim from an “evil” country, as George W. Bush described Iran. . . .But Talebzadeh was able to build kinship on the basis of religion, letting Christians know that “every day when we Muslims get up at dawn and pray to God, we are praying for the safe and timely return of Jesus Christ.” This is something, he noted, most Christians don’t understand about Islam.
"If you like the war in Iraq, wait until you see the war in Iran. It will be a massive, global war."
. . .In Talebzadeh’s judgment, much anti-Islamic hostility is the consequence of political propagandizing by what he candidly referred to as “Zionist” elements determined to stop Christians from learning how much there is in common between Islam and Christianity. . . .On Oct. 11, Talebzadeh attended a Capitol Hill briefing organized by Rep. Dennis Kucinich (D-Ohio). Equally outspoken in his opposition to the Bush regime’s intentions against the Islamic Republic of Iran as he was to the Bush drive to eviscerate the secular republic of Iraq, Kucinich brought together an array of observers who laid bare the disinformation put forth in furtherance of the Israeli lobby-promoted scheme to destroy Iran. . . .As a consequence of the building confrontation with Iran, Talebzadeh sees America going through a subtle transformation process. The transformation, he believes, arises from the realization by many Americans that they have lost control of their own government that is now carrying out policies that could prove disastrous not only to Iran but to America. . . .In that vein, Talebzadeh cited remarks by one of those who spoke at the Capitol Hill seminar, Joseph Cirincione of the Center for American Progress, who said, “If you like the war in Iraq, wait until you see the war in Iran. It will be a massive, global war.” . . .Talebzadeh predicts Americans will ultimately change the direction of their government and that the United States will not continue to act as an empire but that it will survive as a free republic, transformed for the better.
(Issue #43, October 23, 2006, AMERICAN FREE PRESS)
+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در جمعه هجدهم مرداد 1387 و ساعت
22:26 |
Monday, January 14th, 2008
A director who shares the ideas of Iran’s hardline president has produced what he says is the first film giving an Islamic view of Jesus Christ, in a bid to show the “common ground” between Muslims and Christians.
Doctrines of Devils
“Now the Spirit speaketh expressly, that in the latter times some shall depart from the faith, giving heed to seducing spirits, and doctrines of devils;” 1 Timothy 4:1
Nader Talebzadeh sees his movie, “Jesus, the Spirit of God,” as an Islamic answer to Western productions like Mel Gibson’s 2004 blockbuster “The Passion of the Christ,” which he praised as admirable but quite simply “wrong”.
“Gibson’s film is a very good film. I mean that it is a well-crafted movie but the story is wrong — it was not like that,” he said, referring to two key differences: Islam sees Jesus as a prophet, not the son of God, and does not believe he was crucified.
Talebzadeh said he even went to Gibson’s mansion in Malibu, California, to show him his film. “But it was Sunday and the security at the gate received the film and the brochure and promised to deliver it,” though the Iranian never heard back.
Even in Iran, “Jesus, The Spirit of God” had a low-key reception, playing to moderate audiences in five Tehran cinemas during the holy month of Ramadan, in October.
The film, funded by state broadcasting, faded off the billboards but is far from dead, about to be recycled in a major 20 episode spin-off to be broadcast over state-run national television this year.
Talebzadeh insists it aims to bridge differences between Christianity and Islam, despite the stark divergence from Christian doctrine about Christ’s final hours on earth.
“It is fascinating for Christians to know that Islam gives such devotion to and has so much knowledge about Jesus,” Talebzadeh told AFP.
“By making this film I wanted to make a bridge between Christianity and Islam, to open the door for dialogue since there is much common ground between Islam and Christianity,” he said.
The director is also keen to emphasise the links between Jesus and one of the most important figures in Shiite Islam, the Imam Mahdi, said to have disappeared 12 centuries ago but whose “return” to earth has been a key tenet of the Ahmadinejad presidency.
Talebzadeh made his name making documentaries about Iran’s 1980-1988 war against Iraq, an important genre in the country’s post-revolutionary cinema.
But such weighty themes, and his latest film on Jesus, compete with domestic gangster thrillers and sugary boy-meets-girl love stories, the movies that continue to draw the biggest audiences in the Islamic Republic.
The bulk of “Jesus, the Spirit of God”, which won an award at the 2007 Religion Today Film Festival in Italy, faithfully follows the traditional tale of Jesus as recounted in the New Testament Gospels, a narrative reproduced in the Koran and accepted by Muslims.
But in Talebzadeh’s movie, God saves Jesus, depicted as a fair-complexioned man with long hair and a beard, from crucifixion and takes him straight to heaven.
“It is frankly said in the Koran that the person who was crucified was not Jesus” but Judas, one of the 12 Apostles and the one the Bible holds betrayed Jesus to the Romans, he said. In his film, it is Judas who is crucified.
Islam sees Jesus as one of five great prophets — others being Noah, Moses and Abraham — sent to earth to announce the coming of Mohammed, the final prophet who spread the religion of Islam. It respects Jesus’ followers as “people of the book”.
Iran has tens of thousands of its own Christians who are guaranteed religious freedoms under the constitution — mainly Armenians, though their numbers have fallen sharply since the 1979 Islamic Revolution.
Every Christmas, Ahmadinejad and other officials lose no time in sending greetings to Christian leaders including the pope on what they describe as the “auspicious birthday of Jesus Christ, Peace Be Upon Him (PBUH).”
In this year’s message, Ahmadinejad said that “peace, friendship and justice will be attained wherever the guidelines of Jesus Christ (PBUH) are realised in the world.”
Shiite Muslims, the majority in Iran, believe Jesus will accompany the Imam Mahdi when he reappears in a future apocalypse to save the world.
And Talebzadeh said the TV version of his film will further explore the links between Jesus and the Mahdi — whose return Ahmadinejad has said his government, which came to power in 2005, is working to hasten.
Shiites believe the Mahdi’s reappearance will usher in a new era of peace and harmony.
“We Muslims pray for the ‘Return’ (of Imam Mahdi) and Jesus is part of the return and the end of time,” Talebzadeh said.
“Should we, as artists, stand idle until that time? Don’t we have to make an effort?”
+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در جمعه هجدهم مرداد 1387 و ساعت
21:13 |
Iranian movie portrays Islamic view of Jesus
January 25, 2008
Jesus appeared on movie screens four years ago in Mel Gibson's controversial "The Passion of the Christ." Jesus is back at the cinema, but this time Islam—not Christianity—provides the lens.
"Jesus, Spirit of God," from Iranian filmmaker Nader Talebzadeh, played in cinemas in Tehran, Iran, during Ramadan (which fell in October). Now it's being prepped as a 20-episode TV show for distribution across Iran's national television system, according to an Agence France-Presse (AFP) story. The project was funded by Iran's state broadcasting arm, the Islamic Republic of Iran Broadcasting (IRIB).
"Spirit of God" tells the story of Jesus according the Quran, not the Christian Bible. The Quran's account of Jesus mostly follows that given in the Gospels, with one notable exception: The Quran says Judas, not Jesus, was crucified; God took Jesus straight to heaven.
Talebzadeh, mostly known for making documentaries about Iran's war with Iraq in the 1980s, presents that account of Jesus, who is viewed in Islam as one of five great prophets (the others being Abraham, Noah, Moses and Muhammad).
Iranian actor Ahmad Soleimani Nia plays the fair-skinned, blond Jesus in the film (click here for a still from the movie).
For the record, director Talebzadeh did see Gibson's "The Passion of the Christ."
"Gibson's film is a very good film," said Talebzadeh, according to a Middle East Online story. "I mean that it is a well-crafted movie but the story is wrong—it was not like that." The director delivered a copy of the film to Gibson's home in Malibu, but had to leave it with security at the gate. Talebzadeh said he never got a response from Gibson, whose 2004 depiction of Jesus earned close to $400 million in the United States alone.
+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در جمعه هجدهم مرداد 1387 و ساعت
20:15 |
Muslims Set Christians Straight on Jesus
Posted at 18:45 by Big Dog in General, Religion of Peace
A new movie is being released in Iran. The movie, Jesus, The Spirit of God, was directed by Nader Talebzadeh who is kind enough to spell out the real story about Jesus Christ. Talebzadeh said that Mel Gibson’s Passion of the Christ was a good movie but that Gibson had it all wrong and his movie sets it straight for us. Talebzadeh tells us that Muslims do not believe Jesus was the son of God and that he was not crucified. Thank God we have the Muslims to tell us the truth so we can stop believing what is written in that pesky book, The Bible.
“It is frankly said in the Koran that the person who was crucified was not Jesus” but Judas, one of the 12 Apostles and the one the Bible holds betrayed Jesus to the Romans, he said. In his film, it is Judas who is crucified.
Islam sees Jesus as one of five great prophets — others being Noah, Moses and Abraham — sent to earth to announce the coming of Mohammad, the final prophet who spread the religion of Islam. It respects Jesus’ followers as “people of the book”. Breitbart
I don’t recall reading in the Bible where these folks were here to announce the coming of Mohammad. I do remember this; “Beware of the false prophets, who come to you in sheep’s clothing, but inwardly they are ravenous wolves” [Matthew 7:15]. Mohammad was one of the false prophets.
The movie follows the New Testament story of Jesus with a difference. He was not crucified and he was pulled straight to heaven by God. The Muslims say the Koran says that Judas, Jesus’ betrayer, was the one crucified. Once again, I am glad the Muslims cleared that up by correcting what is written in The Bible.
Since the last book of the Bible was written between 70 and 95 AD and Mohammad did not get his visions from Allah until around 610 it is easy to see the Koran was written many centuries after the Bible. The Koran does mention Jesus as a prophet and the Muslims are free to view Jesus this way as do the Jews who also do not believe he was the son of God. However, just because the Koran says that Jesus was not crucified does not make it so. None of the people who wrote the Koran were even around when the events took place. The Koran is a book written by a war mongering pedophile named Mohammad and his followers who is no more of a prophet than Ron Paul is.
This guy Talebzadeh is trying to rewrite the history of the Bible and Christianity by denying its basic tenets. Given that Mohammad is not a real prophet and was nothing more than a child molester, let me make it clear. Nader Talebzadeh has it all wrong.
Imagine how the Muslim world would react if Mel Gibson had done a movie that said the tenets of Islam were incorrect and that Mohammad was not a prophet and that the Mahdi never existed. The Muslims would be banging their heads on a wall and killing each other in riots. Amazingly, we don’t see Christians all over the world rioting or issuing death threats to Nader Talebzadeh for his blasphemy and insult of Christianity.
That is the difference between a civilized religion and a backwards one that follows the rantings of a crazed so called prophet who had sex with a prepubescent girl because Allah told him it was OK to do so.
Maybe we can make our own movie about religion and show Mohammad for the brutal, false prophet pedophile that he was. As for the Mahdi, he is fictional and will not be coming back. When Jesus returns he will not be running around with any Muslims.

+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در جمعه هجدهم مرداد 1387 و ساعت
19:58 |
Christians React to Muslim's
Cross-Less Jesus Film
http://www.christianpost.com/article/20080321/31609_Christians_React_to_Muslim%27s_Cross-Less_Jesus_Film_.htm
A new film on Jesus, told from the Islamic perspective, has drawn mixed reactions from the Christian community over its claim that Jesus did not die on the cross but was replaced by Judas Iscariot.
“The Messiah” – written, produced and directed by Iranian filmmaker Nader Talebzadeh - was filmed in the Islamic Republic of Iran with Iranian actors to portray how Muslims understand the life of Jesus based on the teachings of the Qur’an and the Gospel of Barnabas – a book not included in the Christian Bible and in which the Prophet Mohammed appears.
The movie features two endings – the Muslim and Christian version of Jesus and the cross – and has won an award at Rome’s Religion Today Film Festival for generating interfaith dialogue.
Dr. Emir Caner, dean of the College at Southwestern Baptist Theological Seminary and a former devout Muslim, recommends Christians to view both versions of the crucifixion account and ask themselves several questions:
• When was Jesus replaced, according to the Qur’an? • Why did the disciples not recognize that the man they were following was replaced before the cross • Why did the mother of Christ not recognize that her son was not present on the Cross • What was the alleged purpose of Allah in deceiving the crowd, including the disciples and Mary, into thinking Christ was being crucified
Caner, who is also a professor of history, said he believes that in the end the film should be welcomed.
“Perhaps Muslims and Christians will recognize that the Qur’an only offers sparse speculation into one of the most noted events in history while the Bible gives meticulous detail into the historic events of the day,” Caner wrote to The Christian Post in an email Thursday. “It is a new day when the public is once again willing to discuss religious issues with eternal significance.”
For most of “The Messiah,” Jesus is depicted similarly to versions made in the West – light complexion, brown hair and performing miracles, according to Variety magazine. But where the Muslim version diverges is at the end where the disciple Judas Iscariot miraculously transforms into the likeness of Jesus and is crucified in his place.
“He (Jesus) is not the son of God and was never the son of God. He is a prophet and he was not crucified, that somebody was crucified in his stead,” Talebzadeh claimed, according to CNN.
The director said his goal in making the film was to show both Muslims and Christians their common and different beliefs in Jesus and to generate conversation between the two groups who in recent years have been pitted against each other.
“When you show this information (Christian view of Jesus) to the common people, they don't know. Ninety percent of the Muslims in Iran don’t know about this,” Talebzadeh said.
Dr. Gary R. Habermas, distinguished research professor and chair of the department of Philosophy and Theology at Liberty University, said he has not seen the film but commented that Islam is “very respectful” of Jesus. He noted that the Koran has almost 100 verses on Jesus.
“The bad news is he is not the son of God, he didn’t die on the cross and because he didn’t die, he didn’t rise from the dead,” Habermas said to The Christian Post. “The good news is he is a great prophet, he is sinless, he is virgin born and he did miracles.”
Habermas, who recently returned from a debate with a Muslim in England, said the idea that Jesus did not die on the cross for the salvation of mankind is based on surah 4:157-158 that says Jesus was not crucified.
He emphasized that the Qur’an does not say that Judas took Jesus’ place but only that he was not crucified. The interpretation of Judas dying in place of Jesus is only one of several popular Muslim explanations for why Jesus did not die on the cross.
But not all Christians are happy with the film. One blogger, who goes by the pen name “Dan Goldfinch” in his web log at WordPress.com, argues that not only the Bible but history also declares that Jesus was crucified.
“Jesus didn’t come to earth for mere respect,” wrote the Ohio-based preacher. “If Jesus has not been crucified then he has not been resurrected. If Jesus has not been resurrected from the dead, then Christians are without hope. We may as well party it up if Christ has not been Resurrected from the dead.”
Goldfinch further said that what the Qur’an does not understand and explain is that man’s sin must be dealt with and if it is “not dealt with in the death of Christ then we, and all of humanity from the beginning until the end, are simply obligated to be 100 percent obedient to the law.”
“So if there is no death of Christ as this man is purporting in his film, then exactly how will we be saved from our sins?” the Christian blogger asked.
Director Talebzadeh meanwhile sees the film as an Islamic response to “The Passion of the Christ,” the 2004 blockbuster of self-professed Catholic Mel Gibson. Although the Iranian filmmaker praised Gibson’s movie, he said it was “wrong.”
“The Messiah,” with over 1,000 actors and extras, was one of the largest film productions in Iran, according to Variety magazine. It is the first movie to portray Jesus both from the Muslim and Christian perspective.
The film has already been released in Iran and will soon be available on the Internet, according to CNN.
+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در جمعه هجدهم مرداد 1387 و ساعت
19:56 |
متن مصاحبه خانم لارا ستراکیان از شبکه ای.بی.سی نیوز آمریکا با نادر طالب زاده درباره فیلم سینمایی حضرت مسیح (ع)
New Movie by Iranian Filmmaker Tell Story of Christianity From Muslim Perspective In the Award-Winning Movie. A new movie in Iran depicts the life of Jesus from an Islamic perspective. "The Messiah," which some consider as Iran's answer to Mel Gibson's "Passion of the Christ," won an award at Rome Religion Today Film Festival for generating interfaith dialogue. The movie will be adapted into a television series to be shown on Iranian TV later this year. Filmmaker Nader Talebzadeh spoke to ABC's Lara Setrakian in Tehran. LS : why did you feel a movie showing Islam's take on Jesus needed to be made? NT : I've been witnessing what's being going on in Iran for the past 28 years; i've been living here after i lived a decade in America. Everybody knows Jesus, so why not make a film about something everyone related to? And made in Iran. LS : What are the key differences between Jesus through Islam's eyes and Jesus through the traditional Christian perspective? NT : We are talking about the same beautiful man, the same beautiful prophet, the same divine person sent from heaven. In the Koran, it emphasizes maybe three main poin : about birth, about the fact that he was not the son of God, and then, that he was not crucified. The rest is [the same] Jesus...the sermon, and the miracles, and the political situation. LS : So when it comes to Jesus, the message and the reverence are there. NT : Yes. LS : But the virgin birth was the same. The difference in the Koran, God says Jesus was saved. Instead of having him hung and crucified, the person who betrayed Jesus was crucified. This is how the Koran sees it, through the Gospel of Barnabas. LS : So, you gave the alternate ending? NT : Yes, two endings. I throught, the Christians, when they see it, it'll important for them. [in the Koran] God says, emphatically, he was not crucified. Somebody was crucified in his stead. In the Gospel of Barnabas, there are explications of this. The majority of [Muslims] say the one who betrayed Jesus [was crucified]. LS : There's plenty of news today about Christians being persecuted, or even killed, today, in Muslim countries. So, where does the Muslim reverence for Christians go off-track? NT : It's doesn't go of track. The muslim reverence is very high for Jesus and Mary. This is the missunderstanding in the West - especially in America.
Posted by Tony at 5:52 PM
Labels: world news
+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در دوشنبه ششم اسفند 1386 و ساعت
20:52 |
|
|
|
'Islamic Jesus' hits Iranian movie screens |
|
|
|
|
Jan 13 06:16 PM US/Eastern |
|
|
|
|
|
|
|
A director who shares the ideas of Iran's hardline president has produced what he says is the first film giving an Islamic view of Jesus Christ, in a bid to show the "common ground" between Muslims and Christians.
Nader Talebzadeh sees his movie, "Jesus, the Spirit of God," as an Islamic answer to Western productions like Mel Gibson's 2004 blockbuster "The Passion of the Christ," which he praised as admirable but quite simply "wrong".
"Gibson's film is a very good film. I mean that it is a well-crafted movie but the story is wrong -- it was not like that," he said, referring to two key differences: Islam sees Jesus as a prophet, not the son of God, and does not believe he was crucified.
Talebzadeh said he even went to Gibson's mansion in Malibu, California, to show him his film. "But it was Sunday and the security at the gate received the film and the brochure and promised to deliver it," though the Iranian never heard back.
Even in Iran, "Jesus, The Spirit of God" had a low-key reception, playing to moderate audiences in five Tehran cinemas during the holy month of Ramadan, in October.
The film, funded by state broadcasting, faded off the billboards but is far from dead, about to be recycled in a major 20 episode spin-off to be broadcast over state-run national television this year.
Talebzadeh insists it aims to bridge differences between Christianity and Islam, despite the stark divergence from Christian doctrine about Christ's final hours on earth.
"It is fascinating for Christians to know that Islam gives such devotion to and has so much knowledge about Jesus," Talebzadeh told AFP.
"By making this film I wanted to make a bridge between Christianity and Islam, to open the door for dialogue since there is much common ground between Islam and Christianity," he said.
The director is also keen to emphasise the links between Jesus and one of the most important figures in Shiite Islam, the Imam Mahdi, said to have disappeared 12 centuries ago but whose "return" to earth has been a key tenet of the Ahmadinejad presidency.
Talebzadeh made his name making documentaries about Iran's 1980-1988 war against Iraq, an important genre in the country's post-revolutionary cinema.
But such weighty themes, and his latest film on Jesus, compete with domestic gangster thrillers and sugary boy-meets-girl love stories, the movies that continue to draw the biggest audiences in the Islamic Republic.
The bulk of "Jesus, the Spirit of God", which won an award at the 2007 Religion Today Film Festival in Italy, faithfully follows the traditional tale of Jesus as recounted in the New Testament Gospels, a narrative reproduced in the Koran and accepted by Muslims.
But in Talebzadeh's movie, God saves Jesus, depicted as a fair-complexioned man with long hair and a beard, from crucifixion and takes him straight to heaven.
"It is frankly said in the Koran that the person who was crucified was not Jesus" but Judas, one of the 12 Apostles and the one the Bible holds betrayed Jesus to the Romans, he said. In his film, it is Judas who is crucified.
Islam sees Jesus as one of five great prophets -- others being Noah, Moses and Abraham -- sent to earth to announce the coming of Mohammed, the final prophet who spread the religion of Islam. It respects Jesus' followers as "people of the book".
Iran has tens of thousands of its own Christians who are guaranteed religious freedoms under the constitution -- mainly Armenians, though their numbers have fallen sharply since the 1979 Islamic Revolution.
Every Christmas, Ahmadinejad and other officials lose no time in sending greetings to Christian leaders including the pope on what they describe as the "auspicious birthday of Jesus Christ, Peace Be Upon Him (PBUH)."
In this year's message, Ahmadinejad said that "peace, friendship and justice will be attained wherever the guidelines of Jesus Christ (PBUH) are realized in the world."
Shiite Muslims, the majority in Iran, believe Jesus will accompany the Imam Mahdi when he reappears in a future apocalypse to save the world.
And Talebzadeh said the TV version of his film will further explore the links between Jesus and the Mahdi -- whose return Ahmadinejad has said his government, which came to power in 2005, is working to hasten.
Shiites believe the Mahdi's reappearance will usher in a new era of peace and harmony.
"We Muslims pray for the 'Return' (of Imam Mahdi) and Jesus is part of the return and the end of time," Talebzadeh said.
"Should we, as artists, stand idle until that time? Don't we have to make an effort?"
|
|
|
+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در چهارشنبه سوم بهمن 1386 و ساعت
20:58 |
نکاتی درباره خبر آژانس فرانس پرس:
متنی که ملاحظه می فرمایید ترجمه خبری است که آژانس خبرگزاری فرانسه پس از انجام یک مصاحبه مفصل و چند ساعته با آقای نادر طالب زاده( در دفتر ایشان) با یک تعویق تقریبا ۴۰ روزه به عنوان خبر بین المللی منتشر کرده است. اصل خبر مزبور به زبان انکلیسی در بالا آمده است. ضمن تشکر از مدیران خبرگزاری فرانسه به دلیل اشکالات و اشتباهاتی که در این خبر وجود دارد و موجب بدفهمی و سوء استفاده بعضی از رسانه های خارجی شده توجه شما را به چند توضیح کوتاه در این خصوص جلب می نماید . با این تاکید که آقای طالب زاده بزودی از مجاری قانونی نسبت به تسلیم اعتراضیه رسمی خود اقدام خواهند کرد.
۱- در متن خبر آمده که شخصیت حضرت مسیح (ع)در فیلم آقای طالب زاده دارای محاسن سیاه است. تصاویر موجود از آقای احمد سلیمان نیا بازیگر نقس حضرت مسیح (ع) خود گواه حقیقت موضوع است.
۲- از قول آقای طالب زاده نقل شده که در قرآن مجید یهودای اسخریوطی به جای حضرت مسیح (ع)مصلوب شده است در حالیکه آقای طالب زاده محال است چنین موضوعی را به قرآن کریم نسبت داده باشند چرا که برای تهیه منابع لازم جهت نوشتن فیلمنامه این مجموعه و فیلم سینمایی آن یک تیم از محققان زبده و مجرب ماههای متمادی متون روایات و احادیث و تفاسیر مختلف اسلامی و انجیل بارنابا را بررسی کرده اند. موضوع بر صلیب کشیده شدن یهودای اسخریوطی به جای حضرت مسیح (ع)مطلبی است که نه در قرآن مجید بلکه در انجیل برنابا آمده است.
موارد متعدد دیگری نیز هست که متعاقبا طی مصاحبه مدیریت این وبلگ با آقای نادر طالب زاده مطرح و جوابهای ایشان به اطلاع شما خواهند رساند. تا آن زمان متن کامل خبر آژانس فرانس پرس را عینا با وجود همه اشکالات آن برای اطلاع شما نقل می کنیم. مدیر وبلاگ
نسخه ایرانی فیلم "مسیح" از نگاه AFP
فیلم سینمایی "مسیح (ع)" به کارگردانی نادر طالب زاده یک اثر تاریخی مذهبی است که روایتی از زندگی و دوران سه ساله رسالت عیسی بن مریم (س) را برجسته می کند. فيلمنامه اين فيلم توسط حسين بهزاد نوشته شده است
|

|
خبرگزاري فرانسه در گزارشي از تهران با اشاره به فيلم جديد نادر طالب زاده اعلام كرد كارگرداني كه عقايد و نظرات مشابهي با رئيس جمهوري تندوري ايران دارد، فيلمي ساخته است كه به گفته خودش اولين فيلمي است كه با هدف نشان دادن زمينه هاي مشترك ميان مسلمانان و مسيحيان، ديدگاه اسلام را درباره حضرت مسيح (ع) به نمايش مي گذارد. خبرگزاری فرانسه در اين گزارش به بررسی و نقد فیلم "مسیح" ساخته نادر طالب زاده، یک کارگردان ایرانی پرداخت و از این فیلم به عنوان یک «پاسخ اسلامی» به آثار غربی همچون «مصائب مسیح»، ساخته مل گیبسون آمریکایی یاد کرد. فرانس پرس نوشت: "طالب زاده که دارای دیدگاه های مشترکی با رییس جمهوری ایران است اخیرا فیلمی تولید کرده که به گفته وی اولین اثری است که با یک نگاه اسلامی به حضرت مسیح می نگرد." طالب زاده با ساخت این فیلم در تلاش است تا «زمینه های مشترک» این مسلمانان و مسیحیان را به تصویر بکشد. این کارگردان ایرانی اثر خود با عنوان «مسیح، روح خدا» را به عنوان یک پاسخ اسلامی به آثار تولید کنندگان غربی همچون فیلم معروف «مصائب مسیح» ساخته مل گیبسون در سال 2004 قلمداد می کند. طالب زاده با اشاره به دو تناقض کلیدی در فیلم آمریکایی مصائب مسیح می گوید: "اثر گیبسون یک فیلم بسیار خوب است. منظور من این است که مصائب مسیح یک فیلم بسیار هنرمندانه است اما روایت داستان غلط است."تناقض های عمده در این فیلم از نگاه طالب زاده این است که اولاً اسلام، مسیح را پیامبر می داند نه پسر خدا و ثانیاً مسلمانان اعتقادی به مصلوب شدن مسیح ندارند.به گفته طالب زاده وی پیشتر حتی برای تماشای این فیلم به مالیبو در کالیفرنیا آمریکا سفر کرد. نسخه بازسازی شده فیلم «مسیح، روح خدا» که در طول ماه رمضان در پنج سینمای تهران به نمایش درآمد قرار است در 20 قسمت امسال از تلویزیون دولتی ایران پخش شود. طالب زاده تاکید می کند که با وجود انحرافات دکترین مسیحیت درباره آخرین ساعات حیات حضرت مسیح، وی قصد دارد بین مسیحیان و مسلمانان پل ارتباطی برقرار کند.وی به خبرگزاری فرانسه گفت: "شاید برای مسیحیان جالب توجه باشد که بدانند اسلام دانش و اطلاعات زیادی درباره مسیح دارد و برای این موضوع اهمیت قائل است." وی افزود: "با ساخت این فیلم خواهان آن هستم که پلی بین مسیحیت و اسلام برقرار کنم و درهای گفت و گو را بین پیروان ادیان مختلف باز کنم چرا که زمینه های مشترک فراوانی بین مسیحیت و اسلام وجود دارد." براساس این گزارش طالب زاده همچنین علاقه مند است تا بر پیوندهای موجود بین مسیح و یکی از شخصیت های برجسته مذهب تشیع یعنی امام مهدی (ع) تاکید نماید. طالب زاده شهرت خود را مدیون ساخت مستنداتی درباره جنگ ایران و عراق است که یک سبک مهم در سینمای پس از انقلاب ایران محسوب می شود. با این حال آثار وزینی از جمله آخرین فیلم وی درباره حضرت مسیح قابل رقابت با تریلرهای داخلی و همچنین داستان های عاشقانه درباره روابط دختر و پسر است که همچنان بیشترین بینندگان را در جمهوری اسلامی جذب خود می نمایند. بخش عمده فیلم «مسیح، روح خدا» که در سال 2007 برنده جشنواره فیلم مذهبی ایتالیا شد به طور صادقانه از روایت های قدیمی داستان حضرت مسیح در انجیل و نیز روایتی که در قرآن آمده و مورد قبول مسلمانان قرار دارد، پیروی می کند.با این حال در فیلم طالب زاده خداوند، حضرت مسیح را که به عنوان مردی با مو و محاسن سیاه رنگ به نمایش درآمده، از مصلوب شدن نجات داده و وی را مستقیما به آسمان هدایت می کند.وی در این باره اظهار داشت: "صراحتا در قرآن ذکر شده فردی که به صلیب کشیده شد مسیح نبود بلکه این فرد یهودا بود؛ یکی از 12 حواری و در واقع شخصی که به مسیح خیانت کرد. در این فیلم یهودا به صلیب کشیده می شود." اسلام از مسیح به عنوان یکی از 5 پیامبر اولوالعزم یاد می کند که به زمین فرستاده شد تا ظهور محمد، آخرین پیامبر خدا و گسترش دهنده اسلام را نوید دهد. همچنین اسلام به مسیحیان به عنوان پیروان کتاب مقدس احترام می گذارد. در ایران ده ها هزار مسیحی زندگی می کنند که تحت قوانین اساسی کشور از آزادی های مذهبی برخوردارند. بخش عمده این افراد شامل آمریکایی ها هستند هر چند تعداد آنها از زمان انقلاب اسلامی ایران در سال 1979 به شدت کاهش یافته است. در زمان کریسمس احمدی نژاد و سایر مقامات با ارسال پیام های تبریک به رهبران مسیحی از جمله پاپ، تولد فرخنده عیسی مسیح را گرامی می دارند. به عقیده شیعیان ایران در زمان ظهور امام مهدی به منظور نجات جهان از بدی ها حضرت مسیح ملازم و همراه وی خواهد بود. طالب زاده ادامه داد: "نسخه تلویزیونی این فیلم بیشتر روایت گر روابط بین مسیح و مهدی (ع) خواهد بود." شیعیان معتقدند که ظهور مهدی (ع) طلیعه عصر جدید صلح و عدالت خواهد بود. طالب زاده در این باره می گوید: "ما مسلمانان برای بازگشت امام مهدی دعا می کنیم و مسیح بخشی از این بازگشت و پایان زمان است." این کارگردان ایرانی در پایان اظهار داشت: "به عنوان هنرمند آیا باید تا آن زمان بیکار باشیم؟ آیا نباید تلاش خود را بکار گیریم؟" گفتني است فیلم سینمایی "مسیح (ع)" به کارگردانی نادر طالب زاده یک اثر تاریخی مذهبی است که روایتی از زندگی و دوران سه ساله رسالت عیسی بن مریم (س) را برجسته می کند. فيلمنامه اين فيلم توسط حسين بهزاد نوشته شده است. با اين حال، "بشارت منجي"، نام سريالي است كه مراحل فيلمبرداري آن در شهرك سينمايي ادامه دارد و گزارشگر خبرگزاري فرانسه، به تفاوت اين دو، اشاره مشخصي نكرده است.
+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در دوشنبه یکم بهمن 1386 و ساعت
7:49 |
پایگاه خبری شریف نیوز
سه شنبه، 27 بهمن 1383 - 19:14
بازتاب «بشارت منجی» در هالیوود
«ورایتی»، روزنامه سینمایی هالیوود به بررسی فیلم «بشارت منجی» ساخته نادر طالبزاده پرداخت. به نوشته «آفتاب»، «دبورا یانگ» خبرنگار این روزنامه كه در ایام برگزاری جشنواره فیلم در تهران به سر میبرده، در مطلبی كه در روزنامه روز یكشنبه «ورایتی» منتشر شد نوشته است: «دوسال پیش از آن كه «مصائب مسیح» مل گیبسون، مخاطبان را در خاورمیانه به سالن های سینما بكشاند، نادر طالبزاده، مستندساز مسلمان به این نتیجه رسید كه زمان آن رسیده است كه داستان مسیح را از نگاه مسلمانان روایت كند». یانگ، طالبزاده را استاد دانشگاهی معرفی میكند كه دانش آموخته سینما در دانشگاه كلمبیا در دهه 1970 میلادی است و مدتی نیز در ویرجینیای آمریكا زندگی كرده است. طالبزاده به «ورایتی» درباره فیلم «مصائب مسیح» گفته است: «فكر میكنم فیلم گیبسون فیلمی خوش ساخت است و با ایمانی بزرگ ساخته شده است، اما داستان فیلم غلط است. «ورایتی» همین نكته را دلیل ساخته شدن فیلم دوساعته «بشارت منجی» (با عنوان انگلیسی «مسیح») دركنار یك سریال تلویزیونی عنوان می كند. به نوشته این روزنامه این فیلم كه از بیش از هزار بازیگر و عوامل جنبی سود میجوید، یكی از بزرگترین پروژههای سینمایی ایران است كه پس از اكران سینمایی در 20 قسمت 45 دقیقهای از تلویزیون ایران پخش میشود. دبورایانگ، در ادامه به روایت قصه فیلم «بشارت منجی» میپردازد و تغییر ظاهر مسیح نسبت به نمونههای غربی را بحثانگیز عنوان میكند و آن را در جهت تلاش كارگردان برای «فلسطینیتر» نشان دادن مسیح عنوان میكند. به گفته این خبرنگار هالیوودی، اكثر برنامهریزان جشنوارههای خارجی، در همان ابتدا به این نتیجه رسیدند كه این فیلم به درد مخاطب آنها نمیخورد و سالن را پیش از اتمام فیلم ترك كردند. یانگ مینویسد: در این فیلم، عیسی، پسر خدا نیست و تنها آخرین پیامبر بنی اسرائیل است كه آمده تا محمد(ص) را بشارت دهد و به وسیله الله از تصلیب نجات مییابد و در شب «شام آخر» به آسمانها میرود و به عقیده طالبزاده یهودا اسخریوطی به دلیل تشابه معجزه آسای چهره با مسیح به جای او به صلیب كشیده میشود». در بازار فیلم اما، به نوشته «ورایتی»، این فیلم با واكنشهای مثبت و منفی زیادی روبهرو شد و فروش خوبی داشت. «حبیب مكی» پخش كننده شركت «تینسل كرتین موشن پیكچرز» از آفریقای جنوبی گفت كه قصد دارد در سطح فیلم «مصائب مسیح» این فیلم را به توزیعی گسترده برساند. طالب زاده به «ورایتی» گفته است: «امیدوارم این فیلم منجر به دیالوگی میان مؤمنان مسیحی و مؤمنان مسلمان شود». بنابر نوشته این روزنامه طالبزاده بسیار مشتاق تماشای واكنش مخاطبان آمریكای شمالی است. او میگوید: (درست مثل مل گیبسون): «این فراتر از یك فیلم است. من مأموریت داشتم این اطلاعات را منتقل كنم».
شناسه: 3312
......................................................................... شریف نیوز؛ پایگاه خبری - تحلیلی دانشجویان ایران info@sharifnews.ir
+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در یکشنبه بیست و پنجم آذر 1386 و ساعت
5:17 |
|
يک شنبه، 29/7/1386 - 12:31 |
«مسیح» طالبزاده جایزه «گفتوگوی ادیان» را گرفت
دیشب طی مراسمی در جشنواره «مذهب امروز»، جایزه ویژه هیئت داوران این جشنواره در زمینه «گفتوگوی ادیان» به نادر طالبزاده برای فیلم «مسیح(ع)» اهدا شد.
به گزارش فارس، شامگاه 20 اكتبر 2007 برابر با 28 مهر 86 طی مراسمی در شهر تورینوی ایتالیا جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره «مذهب امروز» در زمینه «گفتوگوی ادیان» به فیلم «مسیح(ع)» به كارگردانی نادر طالبزاده اهدا شد.
بنا بر این گزارش، در این جشنواره، هیئت داوران در ده گرایش جوایز خود را به فیلمهای برتر اهدا میكنند و جایزه برتر برای فیلمهای برگزیده در زمینههای زن و مذهب، گفتوگوی بین ادیان، مذهب و آموزش، مذهب و همبستگی، مذهب و حقوق و... اختصاص مییابد. «نادر طالبزاده» كه همزمان با نمایش فیلم خود در این جشنواره در چند نشست حاضر شده بود، امشب در میهمانی ویژه این فیلم شركت میكند و در روزهای آینده نیز در مجامع وابسته به واتیكان، درباره فیلم «مسیح(ع)» و روایت خود از انجیل بارنابا به ایراد سخنرانی خواهد پرداخت.
انتهای پیام/ شناسه: 9279
+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در یکشنبه هجدهم آذر 1386 و ساعت
21:29 |
ارديبهشت 84 - هارون يشايايي
بشريت هرگز از ياد نخواهد برد
وقتي كه دولت فرانسه اعلام كرد به دلايلي ميخواهد پخش برنامه سحر را از ماهواره مربوط قطع كند، رئيس شبكه سحر بلافاصله جلو دوربين سيماي جمهوري اسلامي ايران ظاهر شده و ادعا كرد به دليل آن كه شبكه سحر «افسانه مجعول هولوكاست» را افشا كرده است و گويا در برنامههاي خود به اثبات رسانده كه نازيهاي هيتلري گناه قابل ذكري نكردهاند...! و هيچ يهودي عمداًَ از طرف فاشيستها كشته نشده و موضوع يهوديكشي نازيها افسانهاي بيش نيست...! دولت فرانسه به اين اقدام دست زده است.
بعد از آن كه آقاي عبدالحسين برزيده كارگردان محترم سينمائي براي اثبات اين نظريه به كشور لبنان سفر كرده تا براي شبكه سحر فيلمي بسازد و «راز كورههاي آدمسوزي يهوديان را فاش كند و به گفته خودشان براساس مستندات تاريخي ...! ادعاي صهيونيستها را درباره اتاقهاي گاز و كورههاي آدمسوزي رد كرده و آن را فاقد مستندات تاريخي بداند».
بعد از آن كه آقاي جمال شورجه فيلمساز باسابقه دست از همه جا كوتاه دامان يهوديان عتيقه فروش را گرفت و آنها را تا خيابانهاي لندن تعقيب كرد تا در فيلم و سريال «وعده ديدار» با حجم وسيع تبليغاتي در صدا و سيما بتواند ثابت كند كه آثار فرهنگي و عتيقه ملي و ديني ايرانيان را يهوديان غارت كردهاند...! و ديگران معصوم و بيگناه ناظر بودهاند تا اين شياطين ...! هر چه ميخواهند بكنند ...!
بعد از اين كه آقاي نادر طالبزاده چون يك قديس در تلويزيون ظاهر شده و چون يك مجتهد جامعالشرايط در تفاسير قرآن كريم هر چه به نظر خودش ميرسيد وحي مُنزل دانست و فيلم و سريال «بشارت منجي» را سرهمبندي كرد و آموزههاي خود را در فرنگستان تئوري ملت شريف ايران دانست و هر چه بدو بيراه در ادبيات فرنگي بود به يهوديان نسبت داد و يادگرفتههاي خود را در هاليوود بيمحبا به ريش تماشاچيان آويزان كرد كه...! يعني فـرمان فلك در هـاليوود و هـمه جاي دنـيا در دست لابــي يهوديان و صهيونيستها است...! و هيچ فيلمي تاكنون ساخته نشده كه توطئه صهيونيستها در آن از طرف آقاي طالبزاده كشف نشده باشد و قس عليهذا ...!
بعد از اين كه در سريال «دسيسه» خون كودكي به كودك ديگري كه البته يهودي بوده است ...! خورانده شد و پس مانده آن در فطير، نان مقدس كليميان ريخته شد تا دروغ ساخته شده سازمانهاي جاسوسي تزارها و استالينهاي زمان براي هزارمين بار نمايشگر، ابتذالي به ياد ماندني باشد.
بعد از آن كه در سريال «چشمان آبي زهرا» فيلمسازان بيهويت نشان دادند كه ميشود با چاقو از چشمخانه، چشمان كودكي را بيرون كشيد و به چشمان كور يك كودك يهودي پيوند زد تا بينا شود... !
بعد از آن كه مديران صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران اجازه دادند تا در هر فيلم و سريالي فقط دامن يهوديان آلوده به گناه تصوير شود و تمام مقدسات و اعتقادات ديني يهوديان و روحانيت كهنسال يهودي به مسخره گرفته شود.
و بعد از آن كه اعتراضات ما به مسئولين صدا و سيما و ساير مسئولين به جائي نرسيد و گروهي با پيشزمينه فكري نژادپرستانه و برخلاف روش روحانيون شيعه از سر ناسازگاري و توهين و ايجاد ناامني فضاي مقدس تنفس ملت ايران را به سم نژادپرستي آلوده كردند و حتي به تذكرات بالاترين مسئولين مملكتي توجهي ننموده و اين كجراهه را هر روز سريعتر از روز قبل پيمودند.
بعد از اين همه:
بي آنكه اين فكر باطل را بپذيريم كه يهوديان مبري از هر خبط و گناهي بوده و تافته جدا بافته هستند...! بر آن شديم تا با تفضل الهي و استفاده از حق طبيعي خود با ملت بزرگوار ايران سخن بگوئيم.
خدايا تو گواه باش كه اين نوشته از سر حمايت از بزرگنمائي صهيونيستها در ارتباط با آن چه در جريان جنگ دوم جهاني گذشت و يا دفاع از اقدامات ارتش اسرائيل در برابر خلق قهرمان فلسطين و يا ترس جامعه يهودي از تحريكات گوناگون عليه اين مردم صديق، نوشته نشده.
و از آن جا كه نويسنده خود را به فرهنگ نجيبانه و كهن ملت ايران و ارزشهاي انقلاب اسلامي ايران كه خون شريفترين فرزندان اين ملت پشتوانه آن است متعهد و پايبند ميداند و فرياد رساي پير پارسا و علمدار ظلمستيزي در قرن ما امام راحل را هنوز در گوش خود دارد، به خود حق ميدهد: گوشههائي از حقيقت انكارناپذير فجايع نازيها و دستآورد اقدامات فاشيستي در جريان جنگ دوم جهاني را عيان سازد تا ملت آگاه ايران، همچنان كه در تاريخ ديرپاي خود داوري صادق بوده، در مورد اظهارنظرهاي مغرضانه بعضي نابخردان قضاوت كند. در ضمن اگر بعضي
حضرات ....! تلويزيوني گوش شنوائي داشته باشند دلال مظلمه ديگران قرار نگيرند... .
1- در نامهاي كه جناب آقاي سيد شامير كاظميني معاون محترم اجرائي و حوزه رياست سازمان صدا و سيما در ارتباط با نامه اعتراض انجمن كليميان به دفتر رياست جمهوري در تاريخ
29/11/1383 ارسال داشته و رونوشت آن را به انجمن كليميان فرستاده اند، نكتهاي وجود دارد كه نميتوان آن را ناديده گرفت.
در بخشي از اين نامه آمده است:
«با لحاظ قرار دادن رشد فرهنگي جامعه نسبت به تجزيه و تحليل اين قبيل مسائل و درك صحيح مخاطبين فهيم از پيام نهفته در چنين سريالهايي، مسلما به هيچ عنوان «اعمال ننگين و ضدبشري صهيونيسم بينالملل به پيروان دين الهي يهوديت تعميم نخواهد يافت».
يادآوري اين نكته نشان از صداقت نويسنده محترم نامه دارد، و اگر قبول استدلال ايشان نبود و به جز ملت فهيم ايران، صدا و سيما مخاطبين ديگري داشت بيشك با برنامه هاي اصولا ضديهودي و نه ضدصهيونيستي سيماي جمهوري اسلامي ايران تا امروز يك نفر يهودي در ايران باقي نمانده بود و توطئه صهيونيستها براي كوچاندن ايرانيان يهودي به اسرائيل تكميل شده و به مرحله اجرا رسيده بود.
2- اگر گفته ها و نوشته هاي آقاي روژه گارودي (نويسنده فرانسوي) كه از يك مسيحي متعصب، اظهار ندامت نموده و تا عضويت كميته مركزي حزب كمونيست فرانسه پيش رفته و بعد از آن به اسلام روي آورده و براساس قراين اخيراً كُنج عُزلت گزيده است، ملاك مورد قبول و استناد برنامه سازان صدا و سيما ميباشد، بايد يادآور شويم كه آن بنده خدا هيچگاه اصل ماجراي كشتار يهوديان به وسيله نازيهاي هيتلري را انكار نكرده بلكه رقم شش ميليون كشته يهودي را در جريان جنگ دوم جهاني غيرواقعي ميداند و آن را حدود يك ميليون نفر تخمين زده است و تاكيد بر اين موضوع دارد اگر جنگ دوم جهاني به روايتي بيش از 40 ميليون كشته داشته، رقم يك ميليون يهودي، آنقدر نيست كه در مورد آن اين همه سروصدا ايجاد كنند...! و پُر بي جا نگفته است.
با اين همه، بيترديد شرافت آدمي روشنفكر بايد خدشهدار شده باشد كه به شمارش قربانيان بپردازد. به واقع كدام انسان شرافتمندي به خود حق ميدهد بگويد اگر 40 ميليون انسان ظالمانه نابود شوند و مثلا يك ميليون آنها يهودي باشند موضوع مهمي نيست.
بديهي است اصل مسئله اين است كه طاعون فاشيزم اروپا و جهان را به آتش و ظلم و ستيز كشيده و كشتار بيرحمانه، نفيبلد، تجاوز و آزمايشهاي وحشيانه ژنتيك توسط پزشكان نازي كه مخصوصاً روي بدن يهوديان زنده اعمال شده و آنها را زنده زنده به آدمهاي محكوم به مرگ تبديل كردهاند. با هيچ هياهوئي قابل انكار نيست.
كليه اسنادي كه وجود اردوگاههاي كار اجباري و سالن مرگ و كورههاي آدمسوزي را در اردوگاههاي نازيها در آشويتس – بوخنوالد- بلنريك - مدانگ– ترابلينكا- داخائو، اثبات ميكند از مدارك سري ارتش نازي به وسيله قواي متفقين كشف و اعلام شده است و اين اسناد فقط مربوط به كشتار يهوديان نيست تئوري ضد بشري برتري نژاد ژرمن و پاك كردن همين نژاد برتر از عواملي كه موجب ناخالصي آن شده است چنان وحشيانه و دور از شأن انساني است كه تاريخ از يادآوري آن شرم ميكند.
بخوانيد توحش نژادپرستان را ....! سلولي در كلينيك روانكاوي «ابجيريك درالتويل» آلمان، نمونههاي رنگ مو و وسايل اندازهگيري كه به وسيله دكتر «ارنست دودمن» براي تعيين ويژگيهاي نژادي و فيزيكي در تحقيقات ژنتيكي استفاده ميشد و پوسترهائي از آلمانيها در حال پاكسازي اعضاي خانواده معشوقههايشان به خاطر عيبهاي ژنتيكي- ابزار پاكسازي، همانهائي كه به طور مستمر در مورد 400 هزار زن و مرد در زمان حكومت نازيها امتحان شد- عكسهائي از كودكان كور آلماني در حال يادگيري تشخيص نژادهاي مختلف از طريق لمس نيمتنههاي مومي و هولناكترين موارد ديگر نمونههائي از اقدام به كشتن پنج هزار كودك معيوب آلماني را كه توسط دكتر اطفال در يك كلينيك اطفال آلماني انجام شده ثابت ميكند.
«در مورد ثبت شده ديگر با استفاده از مونواكسيد كربن بيش از هفتاد هزار نفر از اين گونه افراد را مسموم كردند كه در بين آنها بيماران هنرمند «شيزوفرنيك» آلماني نيز بودند، هنرمنداني كه نقاشي و آثارشان بر روي ديوارهاي كلينيك كشتار، وجود داشته است.
تا سال 1945 در جريان اجراي برنامه «ادتاترياي» (پاكسازي نژادي نازيها) بيش از دويست هزار نفر آلماني به قتل رسيدند».
اين است نمونه مختصري از آن چه فاشيستها بر هموطنان خود روا داشتند و يا در اصطلاح خودشان در پاكسازي نژادي آلماني به عمل آوردند.
اما در مورد يهوديان: براي آن كه بدانيم بيرحمي و توحش نازيهاي هيتلري با يهوديان چقدر عميق و گسترده بوده است، لازم نيست در اردوگاههاي مرگ جنازهها را شمارش كنيم. كافي است كتاب «نبرد من» نوشته آدولف هيتلر را ورق بزنيد و بخوانيد كه «شرط اول وجود پايدار بشريت دولت نيست، بلكه نژاد است ...! كه سراسر دنيا را به خدمت تمدن برتري در خواهد آورد...! گاهي روزنامههاي مصور عكس و تصوير سياهپوستي را به نظر قدرتمندان ما ميرسانند و مينويسند كه اين سياهپوست در فلان ناحيه و فلان مملكت وكيل دادگستري، استاد، يا كشيش و يا آوازهخواني مشهور شده است و در اين حال قدرتمندان حيوانصفت ما ...! زبان به تمجيد و تحسين آثار و نتايج اعجازآميز اين تعليم و تربيت ميگشايند و از نتايجي كه از تعليم و تربيت نوين به دست آمده به ديده احترام نگاه ميكنند و در اينجا يهوديان مكار و حيلهگر ...! دليل ديگري به دست ميآورند و بدينوسيله در راه تلقين تئوري خود كوشش ميكنند و ميخواهند تئوري خود را كه «مساوات و برابري انسانها» نام دارد به مغز ملتها فرو كنند...!
ناگفته پيداست كه يكي از دلايل دشمني هيتلر با يهوديان اين بوده است كه بزرگان آنها از قبيل آلبرت اينشتين تئوري مساوات و برابري را در آلمان تبليغ ميكردند.
در اين نوشته قصد آن نداريم كه فقط يهوديان را قربانيان وحشيگري نازيها بدانيم و به موارد ديگر از حيوانصفتي فاشيستها اشاره ميكنيم تا ميزان كينهتوزي و دشمني بيحد هيتلريها در مورد يهوديان كه اولين طعمه اين گرگهاي خونخوار بودهاند آشكار گردد و در باور وجدانهاي شريف بگنجد كه فاشيستهاي هيتلري براي اجراي نقشه به اصطلاح «حل نهائي مسئله يهود» از هيچ جنايتي فروگذار نكردهاند.
«شب دوم اوت 1944 كورهها مجدداً مشغول به كار شدند ولي در اين شب اين يهوديها نبودند كه در كورهها ميسوختند، بلكه كوليهاي مسيحي آلمان و اطريش بودند كه سوخته ميشدند. در اين جريان به دستور پزشك نازي بازداشتگاه «منگله» اجساد دوقلوها را به سالن كورهها نبردند، بلكه دكتر منگله با گچ روي سينههاي كوچكشان نوشته بود براي تشريح، دوقلوها در سنين مختلف بودند از كودك شيرخوار تا شانزدهسالهها مورد آزمايشهاي وحشيانه ژنتيك قرار ميگرفتند».
در مورد كشتار يهوديان در جنگ دوم جهاني فقط به دو نكته اشاره ميكنيم و مطلب را به پايان ميرسانيم:
«شب قبل چند قطار مملو از يهوديان يوناني ساكن جزيره «كورفو» واقع در مديترانه وارد اردوگاه شدند و تا صبح همه در كورههاي آدمسوزي خاكستر شدند».
«انتقال اين عده از كورفو به آشويتس 27 روز طول كشيده بود، ابتدا آنها را در چند كشتي بار كردند و بعد از تخليه از كشتي، بار چند واگن مخصوص حمل حيوانات نمودند و در تمام مدت 27 روز در واگنها زنداني بودند، بدون آب يا غذا و امكان دفع نيازهاي معمولي، به طوري كه وقتي قطارها به ايستگاه آخر رسيدند و افراد اس – اس، لاك و مهر واگنها را شكستند، برخلاف معمول هيچكس از واگنها پياده نشد و اصلا جنب و جوشي محسوس نگرديد، وقتي تخليه واگنها شروع شد بيش از نصف مسافران نگونبخت جان به جان آفرين تسليم كرده بودند و بقيه قدرت شناسائي و برخاستن نداشتند و نفس كشيدن آنها محسوس نبود – به دستور فرمانده اردوگاهها همه مسافران يك جا نابود شدند...»
نمونههايي از اين گونه بسيار است. هر انسان شرافتمندي كه در مقام قضاوت قرار بگيرد از خود ميپرسد بالاخره حدود سه ميليون جمعيت يهودي لهستان (بنابر آمار اعلام شده از طرف دولت لهستان در سال 1939) در سال 1946 كجا رفتند و چه سرنوشتي بر آنها گذشت ...؟
پاپان مطلب اين كه هيچ كينهاي از ملت آلمان بر دلهاي يهوديان جهان باقي نيست. اقدامات ديوانهوار نازيها را هيچكس به حساب ملت يا فرهنگ آلمان نميگذارد، فراموش نكنيم بيشتر بزرگان يهودي علم و هنر و ادبيات اروپا از ميان ملت آلمان برخاستهاند.
براي اين كه اين شبهه پيش نيايد كه يهوديان مثل گوسفندان دست و پا بسته تسليم جنايات هيتلريهاي بيرحم شدهاند. بد نيست يادي از قيام دلاورانه يهوديان ساكن محله يهوديان در ورشو «گتو ورشو» داشته باشيم. در اين قيام دلاورانه كه روز 19 آوريل 1943 با كمك پارتيزانهاي لهستاني و يوگسلاو به عمل آمد، جوانان يهودي با چند اسلحه كهنه و چاقو و تبر و چوب با سربازان سراپا مسلح هيتلري جنگيدند. البته پيدا بود كه در اين نبرد نابرابر همه ساكنان گتو كشته خواهند شد و به جز گروهي كوچك كه در جنگلهاي اطراف ورشو به پارتيزانهاي لهستاني پيوستند نشاني از بقيه به دست نيامد. اما حماسه قيام گتو ورشو يكي از علل تغيير سرنوشت جنگ و شكست فاشيزم بود و تنها در ورشو نبود، در گتوهاي «ويلنا»، «بياليستوك»، «كراكوب» و «بندين» در دهها محله تجمع ديگر يهوديان در اروپا مقاومتهايي صورت گرفت كه البته هيچكدام به وسعت و تأثير «قيام گتو ورشو» نبود و پاس ميداريم خاطره رهبر شهيد گتو ورشو را «مردخاي ائيولويچ»
+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در یکشنبه هجدهم آذر 1386 و ساعت
21:3 |
نگاهي به فيلمنامه «مسيح(ع)»
لكنت در سلوك معنوي
نزهت بادي
شهيد سيد مرتضي آويني مينويسد: انسان متناسب با دوجنبه از حيات خويش، دو سير تاريخي متفاوت دارد كه يكي را تاريخ طبيعي يا تاريخ تمدن و ديگري را تاريخ انبيا يا تاريخ حيات معنوي خواندهايم.
تابهحال تعداد قابل توجهي از آثار سينمايي، به مذهب مسيحيت و زندگي حضرت عيسي (ع) پرداختهاند، اما آن چه بيشتر مورد نظر سازندگان اين فيلمها بوده، روايت تاريخ طبيعي يا تمدن است و كمتر ميتوان از درون آنها به رهيافتهاي ديني دست يافت. در چنين فيلمهايي، غالباً دلمشغوليهاي تاريخي و تمايل به بازآفرينيهاي هنري از يك واقعه تاريخي، فيلمساز را به سوي حضرت مسيح(ع) ميكشاند، نه پرداختن به سلوك معنوي يكي از پيامبران خدا.
پازوليني درباره فيلم انجيل به روايت متي ميگويد: قصد من آن نبوده كه زندگي مسيح(ع) را به آن شكلي كه در حقيقت بوده، بازسازي كنم. من ميخواستم زندگي او به علاوه دو هزار سال ترجمه مسيحي از آن را بگويم. به همين دليل است كه مخاطب در هر يك از فيلمهاي مربوط به حضرت عيسي(ع) با تصوير متفاوتي از او روبهرو ميشود و تنوع وسيعي از پرسوناژهاي مختلف او را ميبيند. زيرا اگرچه فيلمسازان در ترسيم چهارچوب كلي وقايع و حوادث زندگي حضرت مسيح(ع) از ارجاعاتشان به اناجيل استفاده كردهاند، اما دخالت منابع ثانوي و خيالي باعث شده است هر كس مسيحاي خود را بيافريند و به جهان عرضه كند.
براي مثال، حضرت عيسي(ع) در فيلم انجيل به روايت متي (1964) ساخته پير پائولو پازوليني، به صورت شخصيتي توطئهگر و ماركسيست ارائه ميشود كه خشمگين و ناراضي و زاهدوار، حواريون را دور خود جمع ميكند و با مواعظ تند و انقلابي خود از فقرا و طبقه فرودست در برابر اشرافيت دفاع ميكند.
اين فيلم اگرچه توانست از شخصيت پردازي تكراري حضرت مسيح(ع) در فيلمهاي پيش از خود، آشناييزدايي كند، اما به جاي آن كه فيلمي در جهت تبيين زندگي يكي از انبيا به حساب آيد، نوعي تبليغ كمونيسم انگاشته شد.
و يا مارتين اسكورسيزي در فيلم آخرين وسوسه مسيح (1988)، عيساي نبي را در قالب فردي شكاك، پريشان و متزلزل نشان ميدهد كه نميتواند ميان اميال جسماني و اهداف آسماني خود، تعادل برقرار كند و طلب لذت ازدواج و داشتن فرزند از زن محبوبش، او را دچار احساس گناه و خودآزاري ميكند و براي گريز و رهايي از رنجهاي بشرياش به سوي خودكشي قدم برمي دارد.
هرچند هدف اسكورسيزي، ملموس كردن زندگي حضرت مسيح(ع) و برقراري رابطه بي واسطه مردم با اوست، اما آن چه حاصل ميشود، تبديل يكي از پيامبران اولوالعزم، به يك ستاره سينماست كه حالات و مراتب روحياش هيچ ربطي به مقام عصمت و رسالت حضرت عيسي(ع) ندارد.
و بالاخره در جنجاليترين فيلم مذهبي تاريخ سينما، يعني مصائب مسيح (2004)، مل گيبسون پيامبري صلحجو و بخشاينده را قرباني خشونتهاي وحشيانه و ساديسموار يهوديان نشان ميدهد. در اين فيلم ماجراي مسيح (ع) از ديدگاه كاتوليكها و با استناد به اناجيل اربعه(متي، مرقس، لوقا و يوحنا) روايت ميشود، ولي بيش از آن كه رنج مؤمنانه پيامبر خدا در برابر كجفهميهاي بشري را به تصوير بكشد، بيان كننده مصائب انسان معاصر در دنياي مدرنيتهاي است كه راهي براي رستگاري و رجعت به ملكوت آسمانها ميجويد.
فيلم مسيح(ع) ساخته نادر طالبزاده به علت وامگيري مستقيم از آيات كريمه قرآن و روايات معتبر شيعي و انجيل بارنابا (تنها انجيلي كه از تحريف و تغيير مصون مانده است)، نسخه سينمايي قابل اعتمادي از نهضت انقلابي و اصلاحي حضرت مسيح(ع) به حساب ميآيد. در واقع به نوعي جوابيه يك فيلمساز مسلمان به آثار سينمايي غربي در باره حضرت مسيح(ع) است كه تلاش ميكند تا با روايت تازهاي از ناگفتهها و ناديدههاي زندگي او، با جهانيان و اديان ديگر گفتوگو كند.
اكنون بايد ديد مسيح(ع) طالبزاده، چگونه شخصيتي است؟
داستان از جايي شروع ميشود كه حضرت مسيح(ع) پس از چله نشيني در بيابان و پيروزي بر وسوسههاي شيطاني، مأموريت ابلاغ رسالت خويش را در يكي از پرآشوب ترين دورههاي تاريخي فلسطين مييابد. با معجزاتي كه از او سر ميزند، مردمان دچار اختلاف نظر با يكديگر ميشوند، عدهاي او را خدا مينامند و گروهي ديگر او را پسرا خدا ميدانند و فقط تعداد اندكي به عنوان حواريون، به پيامبري وي ايمان ميآورند و گرد او جمع ميشوند تا بشارتهاي او را در زمينه ظهور پيامبر خاتم دريابند و در نهايت با ضيافت شام آخر و معراج حضرت مسيح(ع) به آسمان و تصليب يهودا به جاي ايشان، داستان پايان ميپذيرد.
فيلم با وجود پشتوانه ديني عميقش در ترسيم سيماي قرآن مسيح(ع) آنچنان كه انتظار ميرود، موفق عمل نكرده است. اين ناكامي از كمبود تحقيقات ديني برنميآيد، بلكه به نقص در ساختار فيلمنامه ربط مييابد.
فقدان يك خط روايي منسجم و پراكندگي حوادث پي درپي باعث گم شدن حضرت مسيح(ع) به عنوان قهرمان داستان در ميان رويدادهايي ميشود كه توالي منظم و پيوستهاي ندارند و زنجيره علي و معلولي آنها، از هم گسسته شده است. اگر پيشفرضهاي ديني مخاطب به كمك او نيايد، او در تحليل عملكرد شخصيتها و رمزگشايي از ماجراها و ربط دادن رويدادها به يكديگر دچار سردرگمي ميشود. زيرا نويسنده نتوانسته از فرديت اشخاص فراتر برود و موقعيت شخصيتها را به مثابه حواريون و يا يهوديان و روميان با مؤلفههاي شاخص و گرايشهاي متفاوت روشن كند و انگيزههايشان را نمايان كند و از عيساي نبي(ع) به عنوان هسته و كانون مركزي ماجرا در جهت تمركز بخشي اتفاقات پراكنده بهره گيرد.
به همين دليل تصويري كه از مسيح(ع) طالبزاده در ذهن مخاطب شكل ميپذيرد، سيماي يك مصلح معترض و انقلابي است كه دلايل اعتراض و مخالفتهايش در پرده ابهام باقي ميماند، در حالي كه نويسندگان كوشيدهاند، مسيح(ع) را فراتر از يك قهرمان تاريخي با ابعاد حماسي نشان دهند.
مهمترين علتي كه سبب ميشود مسيح(ع) طالبزاده با وجود خاستگاهي از تاريخ انبيا و حيات معنوي، نمونه كاملي به حساب نيايد، اين است كه داستان فقط حالات ظاهري و جنبههاي روزمره حضرت مسيح(ع) و وقايع زندگياش را نشان ميدهد و در بيان حالات عارفانه و سلوك معنوياش، دچار لكنت ميشود. چون مخاطب نميتواند به واسطه تصاوير در مكاشفات و معراج روحي پيامبر خدا شريك شود و فقط ناظر بيروني آن بخش از احوالات مقدسي است كه در رفتارهاي عيني انسان نمود دارد، مثل دعا خواندن كه در قالب كلمات صورت مييابد.
براي نمونه، آن چه موجب برهم زدن تعادل اوليه ماجراها در سطح موقعيت ميشود، معجزات حضرت مسيح(ع) مثل زنده كردن مردگان يا شفابخشي بيماران لاعلاج است كه جز از خدا برنميآيد. همين شگفتي و عظمت اعمال او، كار را به جايي ميكشاند كه عدهاي دچار اغراق پردازي در مقام مسيح(ع) ميشوند و او را خدا يا پسر خدا مينامند. پس زماني اين معجزات ميتواند نقش برانگيزاننده نيروهاي فعال قطب منفي را در درام داشته باشد كه از كمبود قدرت تأثيرگذاري و باورپذيري رنج نبرد. زيرا ماهيت معجزه به واسطه كتابهاي آسماني و تعاليم الهي براي مخاطب آشناست، اما آن چه ميتواند او را با خود همراه كند، تجسم بصري و كيفيت نمايشي آن است كه بايد به گونهاي انجام شود كه صرفاً يك پديده ساده و طبيعي تلقي نشود، بلكه به تماشاگر بقبولاند كه در حال مواجهه با يك موقعيت معنوي است تا مخاطب نيز با باوركردن آن، به جنبه باطنياش پي ببرد.
در فيلم اردت(1954) ساخته كارل تئودور دراير، جواني شوريده و مجنون صفت كه ديگران به خاطر نداشتن عقايد و تعصبات متظاهرانه ديني، او را از خود ميرانند، قادر به زنده كردن همسر برادرش با كلام مقدس ميشود. او به دختربچه معصوم برادرش كه به قدرت مسيحايي جوان ايمان دارد، ميگويد: به مادرت نگاه كن! آنگاه كه نام مسيح(ع) را بر زبان آوردم، او برخواهد خاست. وقتي نام مبارك مسيح(ع) بر لبهاي جوان جاري ميشود، زن در تابوت، دستهاي بر سينه نهادهاش را به آرامي باز ميكند و حيات دوباره مييابد.
اين صحنه فوق العاده و درخشان، بدون استفاده از جلوههاي بصري ويژه، آنچنان در جان مخاطب رسوخ ميكند كه گويي واقعاً مسيح(ع) از ملكوت آسمانها به زمين بازگشته و زن مؤمن و رنج كشيده داستان را زنده كرده است.
دراير دراين باره ميگويد: هدف فيلم من، شكل دادن تدريجي پذيرش معجزه در دل تماشاگر است. براي اين كه تماشاگر به آرامي پذيراي روحيهاي عارفانه، رازآميز و ديني شود، حس خاص اندوهي ماليخوليايي، از آن حس كه در هر مراسم خاكسپاري پديد ميآيد، ضرورت داشت. اگر بتوان تماشاگر را به اين حد از آرامش و درونگرايي رساند، ديگر او به آساني خودش را به معجزه خواهد سپرد. زيرا به مرگ انديشيدن، انديشه به مرگ خويش است. و همين سبب ميشود كه آدمي ناآگاهانه اميد به معجزه را دامن بزند. در اين حالت روحيه ديرباوري و شك از ميان ميرود. در فيلم من، تماشاگر از ياد ميبرد كه به تماشاي يك فيلم نشسته است. او بايد افسون شود و چنين بينديشد كه در كار تماشاي كنشي مقدس است تا هر ناباورياش بي تأثير شود و ديگر خاموش در انتظار بماند.
بنابراين انتظار ميرود در فيلمي با باورهاي ديني يك مسلمان، مضامين معجزه، معراج و مكاشفه بايد از قدرت نفوذ و امكان شهود بيشتري نسبت به نمونههاي غير مسلمان برخوردار باشد. اما در اين فيلم نيز، توجه به شرح حال و وجوه تاريخي، سهم بيشتري را به خود اختصاص داده است تا تجلي راز آميز مكاشفات و مشاهدات عرفاني پيامبرانه. طالبزاده اگرچه از لحاظ ماهيت باطني و وقايع، به قرآن و روايات معتبر استناد كرده است، اما در اجراي كيفيت بصري رويدادها و مخصوصاً شبيه سازي چهره حضرت مسيح(ع) از همان راهي پيروي كرده است كه فيلمسازان غربي پيش از اين پيموده اند.
منابع الهام آنان بيشتر از آن كه از متون كتابهاي مقدس باشد، از نقاشيهاي ديواري و تصويرنگاريهاي كتب آسماني در دوره رنسانس به ويژه هنرمنداني مانند جيمز تيشوت (نقاش) و گوستاو دورر (حكاك) بوده است.
شام آخر داوينچي بارها مورد تقليد و بازنمايي مكرر قرار گرفته است. حضرت مسيح و 12 حواري در اتاقي ساده پشت ميزي دراز نشستهاند. عيسي(ع) لحظاتي پيش به حواريون گفته است يكي از شما مرا تسليم دشمن خواهد كرد. داوينچي با تركيب بندي خاص خود، پيكره مسيح(ع) را با آرامش و وقار در مركز اثر و در ميان چهارچوبي روشن قرار داده و پيكرههاي حواريون در دوسو، سرهاي خود را به يكديگر نزديك كردهاند و درباره كسي كه عيسي(ع) را تسليم خواهد كرد، نجوا ميكنند. همين تركيب بندي، در ميزانسن و صحنه پردازي بسياري از فيلمها براي خلق خيانت يهودا و وداع حضرت عيسي(ع) با يارانش مورد استفاده قرار گرفته است.
چهره حضرت مسيح(ع) نيز تابع همان پرترههايي است كه براي نخستين بار در قرن دوم ميلادي در كسوت چوپاني بدون ريش با موهاي بلوند و مجعد و هالهاي طلايي دور سرش ظاهر شد و با گذشت زمان، شكل قديسوارتري يافت و در نهايت در شمايل مردي بلوند، با محاسن، بلندمو، چشم آبي و سپيدجامه، تصوير ثابتي يافت.
مسيح(ع) طالبزاده، در مقايسه با نمونههاي غربي، شباهت بيشتري به فلسطينيان دارد، اما در ترسيم وجوه كلي تمثال وي نيز از همان الگوي رايج و آشنا پيروي شده است.
در كل، فيلمنامه با وجود مطابقت بر اصول و مبادي قرآني، در دستمايه قرار دادن قصص آسماني به عنوان ماده خام يك روايت داستاني، به موفقيت بيشتري نسبت به نمونههاي ايراني پيشين، مثل مريم مقدس(س)، مردان آنجلس و يا ابراهيم خليل الله(ع) دست نيافته است.
+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در یکشنبه چهارم آذر 1386 و ساعت
13:5 |
نقد فيلمنامه «مسيح (ع)»
فتو بايبل
مهرزاد دانش
سخن گفتن در باب فيلمنامهاي كه در اصل براي يك مجموعه تلويزيوني نوشته شده است و حالا به وسيله تدوين، نسخهاي سينمايي از آن استخراج شده است، امري مشكل و چه بسا بيهوده است؛ و فيلمنامه مسيح(ع) چنين است. كما اين كه اين اصل را ميتوان در باب نمونههاي مشابهي همچون فيلم/ سريالهاي مريم مقدس، مردان آنجلس، ابراهيم خليلالله و ... جاري كرد. هر فيلمنامهاي قاعدتاً بر مبناي ضرباهنگ متناسب با زمان مورد نظر خاصي تنظيم شده است و اگر قرار باشد اين نظم چنان راحت مخدوش شود كه موقعيت ديگري از دلش بيرون آيد، طبعاً دستكم به اصالت اين فيلمنامه دومي بايد به ديده ترديد نگريست. اين شيوه البته در خيلي از نقاط دنيا رايج است، اما اين رواج دليل بر صحت آن نيست و از همين رو كمتر فيلم موفقي را ميتوان نام برد كه از دل مجموعهاي حتي موفق استخراج شده باشد.
اثري كه اكنون تحت عنوان مسيح(ع) به عنوان فيلم سينمايي مدنظر است، دو سال پيش در جشنواره فيلم فجر با تركيب و نام ديگري (بشارت منجي) نمايش داده شد و هر دو اثر از قضا آكنده از اغتشاش و بينظمي و گسستگي روايي و شخصيتي است، چرا كه اگر به فرض فيلمنامه اوليه و اصلي (كه مخصوص سريال تلويزيوني بود) داراي معيارهاي استاندارد و ارزشمند بوده باشد، حالا با اين نسخههاي فشرده شده كه بخشي را دارند و بخشي را ندارند، قرار است چه روند منسجمي شكل گيرد؟ در نسخه قبلي عروج عيسي (ع) به آسمانها وجود داشت و در نسخه فعلي نيست و در نسخه فعلي ماجراي معروف جلوگيري عيسي (ع) از سنگسار زن زناكار وجود دارد و در نسخه قبلي نبود. آيا اين فقدانها به اصل ماجرا لطمه نميزند؟ از همين روست كه هيچ نوع رهيافت دراماتيك در فيلمنامه به چشم نميخورد. آغاز آن با راه رفتن مسيح و پيروانش در دشت و جنگل شكل ميگيرد و سپس درگيري كاهنان يهودي و نقش امپراتوري روم در اين ميان مطرح ميشود. حالا اين كه اين پيامبر ماجراهاي قبلياش چه بود و چطور به نبوت رسيد و قبل از پيامبري چه ميكرد و خانوادهاش كجا هستند و ... مسائلي است كه در اين آشفتگي ناشي از تبديل يك نسخه بلند به يك نسخه كوتاه جايي ندارد. و البته قضيه منحصر به اين نيز نيست. به عنوان نمونه از شخصيتپردازي مثال ميآوريم. اين 12 حواري كه دنبال مسيح حركت ميكنند، جز در نام چه تفاوت ديگري با هم دارند؟ اندراوس با پطرس چه فرقي دارد؟ بارنابا جز كاتب بودن چه وجه تمايزي با ديگران دارد؟ يعقوب و تداوس و برتولوماوس و فيليپس و ... چطور؟ اين وسط فقط يهوداي اسخريوطي با بقيه متفاوت ميشود، آن هم نه بر اساس مختصات شخصيتپردازي سينمايي، بلكه بر حسب روايت نريشن كه از همان اول او را خيانتكار مينامد. بيآن كه بدانيم اصلاً چرا او بايد خيانت كند؟ چه مشكل و كمبودي دارد؟ اگر عيسي (ع) را قبول ندارد، چرا به دنبالش راه افتاده است؟ بله ... ميدانيم آن چه در فيلم در خصوص معرفي حواريون مسيح انجام ميگيرد، روخواني فرازهاي 11 تا 19 از فصل چهاردهم انجيل بارنابا است، اما اگر قرار باشد در فيلمنامه به همين اكتفا شود كه بخشي از آيات مربوطه به جاي متن نوشته شود، پس در اين ميان وظيفه و نقش فيلمنامهنويس چيست؟ گزينش يك سري جمله و عبارت از انجيل به جاي متن و گفتوگو و تكگويي؟ در واقع، اين شيوهاي است كه فيلمنامه اوليه به صورت تمام و كمال در برداشته است. متن اين فيلمنامه(1) را حجتالاسلام سيدمحمد قائممقامي نزديك به 15 سال پيش نوشته بود و البته باتوجه به همين مطلب نام كار را نه فيلمنامه بلكه گزارش سينمايي نهاده بود. منتها عدم موفقيت اين شيوه كه يك جور فتوبايبل (در قياس با فتورمان) سازي است، پيشاپيش مشخص است، مگر آن كه اجراي كارگردان از نوع خاصي باشد كه آن نيز تا حد زيادي كه از حال و هواي فيلمنامه مشخص ميشود چندان محتمل نخواهد بود. فيلمنامه كنوني البته وضعيتش به اين شدت و حدت نيست و جاهايي را نويسندهاش از تخيلپردازي كمك گرفته است (مثل ارتباط يهودا با باراباس) اما روي هم رفته فيلمنامه فاقد نقطه اوجي است كه بتوان از روندش به يك جور منحني روايي دست پيدا كرد. روايت به صورت تخت آغاز ميشود، ادامه مييابد و به اتمام ميرسد. عيسي (ع) همين طور راه ميرود و به طور تصادفي كساني را شفا ميبخشد و زنده ميكند و با يهوديان بر سر اين كه پسر خداست يا نه و اين كه پيامبر بعد از خودش از نسل اسماعيل است يا اسحاق مشاجره ميكند و در نهايت با توطئه آنها روبهرو ميشود و به آسمانها عروج ميكند. حالا در اين ميان مريم مجدليه از كجا پيدايش ميشود، برادرش ايلعاذر كيست كه يكدفعه كمر به قتل او ميبندند، شائول اين وسط چه نقشي دارد كه يكباره و به شكل مرموز وسط معبد يهوديان ظاهر ميشود و ... نكات حاشيهاي است كه بود و نبودشان در اين روايت بياوج و فرود كوچكترين تأثيري ندارد. فيلمنامهنويس حتي به خود زحمت نداده و اولين اعتراض عيسي (ع) را در جمع كاهنان در معبد سليمان با نريشن برگرفته از متن انجيل توصيف ميكند و نه با گفتوگوپردازي. و به اين ترتيب از كنار هر واقعهاي با سادهترين شكل ممكن گذر كرده است. در واقع هيچ استدلال منطقي براي اين چيدمان فعلي در فيلمنامه وجود ندارد. در متن انجيل (چه انجيل بارنابا و چه انجيلهاي چهارگانه) دهها معجزه از براي مسيح (ع) ذكر شده است، اما معلوم نيست چرا شفاي زن كرولال و زن گوژپشت و دو بار زنده كردن مرده اين ميان انتخاب شدهاند؟ آيا نميشد به جاي تكرار معجزه احياي اموات در دو سري (پسر پيرزن و برادر مريم مجدليه) سراغ معجزه جديدتري رفت؟ از آن نزول مائده آسماني قرار است چه نتيجهاي در فرايند فيلمنامه حاصل آيد؟ در واقع فيلمنامه مسيح فاقد ويژگي خاصي است جز بينظمي و بيمنطقي كه سراسر ابعاد آن را فرا گرفته است. شايد در اين ميان تنها نكتهاي كه ميتوان به آن اشاره كرد، بحث اقتباس از انجيل بارنابا(2) باشد كه در نوع خود (يعني در بين تمام آثار سينمايي كه درباره حضرت عيسي(ع) ساخته شده است) بينظير است. در تاريخ آمده است بارنابا (barnabas) مردي قبرسي و از نسل يعقوب پيامبر بوده است كه در عهد رسولان به آيين مسيحيت گرويده است و در برخي روايات او را پسرعموي مرقس معرفي كردهاند. ايمان تعداد زيادي از مردم انطاكيه را مرهون سخن گرم و نافذ او دانستهاند. او در ايمان به مسيحيت مقدم بر پولس بوده است و از طرف كليساي اورشليم مأمور شده بود تا به تبليغ مسيحيت در انطاكيه بپردازد. در بخشي از اين سفر بارنابا با پولس و مرقس همراه بوده است، اما در مسير بين بارنابا و پولس اختلاف شديدي حاصل ميشود و بارنابا از او جدا ميشود. از اين پس اثري از بارنابا در تاريخ به چشم نميخورد و اين امر چنان عجيب است كه شگفتي ويل دورانت تاريخنويس را هم برميانگيزد: «شيوخ كليسا بارنابا و پولس را تقديس كردند و روانه مأموريتي كردند كه تاريخ با كاستن نابجاي سهم بارنابا، آن را نخستين سفر تبليغي پولس مينامد.»(3) اصحاب كليسا از اختلاف بين اين دو رسول چيزي نگفتهاند، اما با مراجعه به متن انجيل بارنابا ميتوان دريافت كه اين يك اختلاف عقيدتي و اصولي بوده است.
انجيل بارنابا نخستين بار به زبان ايتاليايي در سال 1709 و اندكي پس از آن نسخهاي ديگر به زبان اسپانيايي در اوايل قرن 18 كشف شد، اما متن اصلي همچنان ناشناخته باقي مانده است. در اين نسخهها از موضوعات و مطالبي سخن رفته است كه با معتقدات رسمي نه تنها مطابقت ندارد، بلكه تضاد و تناقض نيز دارد و از همين رو اصحاب كليسا آن را انجيلي غيررسمي برشمردهاند كه مشروعيت و سنديت ندارد. تفاوت انجيل بارنابا با انجيلهاي رسمي چهارگانه در موارد زير است:
1. فزونتر بودن مواعظ و موضوعات عقلي/ فلسفي
2. معرفي شدن نويسنده انجيل به عنوان حواري عيسي و نه صرفاً يك رسول
3. منحرف معرفي كردن پولس
4. نفي الوهيت عيسي(ع)
5. نفي تثليث و تأكيد بر وحدانيت خداوند
6. بشارت به آمدن پيامبري پس از خود كه از نسل اسماعيل نبي است و نامش احمد است.
7. تأييد بسياري از سنن آيين يهوديت مخصوصاً ختنه كردن
8. عروج عيسي به آسمان موقع حمله سربازان رومي و شبيه شدن چهره يهوداي خائن به چهره او و تصليب يهودا به جاي عيسي
9. برخورد شديد عيسي با كاهنان يهودي كه دائماً در حال توطئه ورزي عليه او هستند.
البته هر يك از انجيلهاي رسمي نيز با يكديگر تفاوتهاي فراوان دارند،(4) كما اين كه انجيل متي بيشتر شامل گفتارهاي عيسي است و تلاش دارد او را همان پيامبر موعود آخرالزمان معرفي كند، در حالي كه انجيل مرقس نسبت به ساير انجيلها مختصرتر است و بيشتر به رفتار عيسي اختصاص دارد تا گفتارش و عيسي را به عنوان «پسر انسان» معرفي ميكند. انجيل لوقا، نسبت به ساير انجيلها متن ادبيتر و احساساتيتري دارد و روايت دراماتيك آن در قياس با بقيه، بارزتر است و دوران كودكي عيسي را هم از بقيه بيشتر مورد تأكيد قرار داده است. اما انجيل يوحنا صبغهاي كلامي دارد و ابعاد روحي و وجودي رباني مسيح را مدنظر قرار داده است. اين انجيل آن قدر با سه انجيل ديگر متفاوت است كه برخي آن را تافتهاي جدا بافته دانستهاند و مواردي از قبيل تبديل آب به شراب و يا عدم اجراي حكم درباره زن زناكار تنها در انجيل يوحنا آمده است. حتي ذكر موعظههاي عيسي در اين انجيل متفاوت از سايرين است. جالب اينجاست كه بين انجيل يوحنا و انجيل بارنابا اشتراكات زيادي وجود دارد كه از بين آنها ميتوان به اعجاز شراب در مجلس عروسي، ديدار عيسي با زن سامري بر سر چاه، گذشت از زن زناكار، شفاي نابيناي مادرزادي كه تحت سرزنش كاهنان يهودي بود، اعجاز عيسي در زنده كردن ايلعاذر برادر مريم مجدليه، عطرآگين شدن عيسي از سوي مريم مجدليه و اعتراض يهودا به آن و شستن پاي حواريون به وسيله عيسي (ع) اشاره كرد.
فيلمنامه مسيح (ع) چه نسبتي با انجيل بارنابا دارد؟ انجيل بارنابا شامل 222 فصل است كه از مژده جبرئيل به مريم در مورد ولادت عيسي(ع) آغاز ميشود و با سفارش عيسي(ع) به بارنابا مبني بر نوشتن انجيلش و تأكيد بر انحراف آيين مسيحيت توسط امثال پولس خاتمه مييابد. طالبزاده تنها بخشهايي از اين 222 فصل را برگزيده است كه همان طور كه آمد، داراي نظم و نسق خاصي نيز نيست. در فيلمنامه فعلي از ولادت عيسي(ع) و دستور قتل عام هيرودوس و به نبوت رسيدن عيسي(ع) خبري نيست و از فصل 14 انجيل آغاز ميكند، يعني حضور 12 حواري مسيح(ع) كه البته در كنار آن مطالب غيرانجيلي مثل شورش باراباس عليه روميها در اورشليم نيز قرار گرفته است. با توجه به محوريت داشتن منازعه عيسي(ع) و كاهنان يهودي كه بعداً با روميها از در اتحاد درآمدند، در اين فيلمنامه به نظر ميرسد تنها يك دهم از كل انجيل بارنابا منعكس شده است. پايانبندي فيلمنامه نيز بر اساس دو روايت اناجيل رسمي و انجيل بارنابا شكل گرفته است كه علت آن مشخص نيست. چرا كه فيلمنامه از آغاز برگرفته از متن بارنابا است و نيازي نبوده تا ماجراي پس از ورود روميان جهت دستگيري عيسي را اين گونه دوپاره ترسيم كند. اگر قرار بود اين منطق به ساير اجزاي فيلمنامه نيز تسري يابد، پس ميبايست بحثهايي نظير بشارت عيسي به ظهور حضرت محمد(ص) و يا نفي الوهيت خويش و ساير ماجراها نيز به شكل دوپاره روايت ميشد.
تنها امتياز فيلمنامه مسيح(ع) در همين بعد تماتيك آن است كه ميتواند كنجكاوي مخاطب را جهت مراجعه به انجيل بارنابا تا حدي برانگيزد، وگرنه روايت، شخصيت و موقعيت جايي ويژه در اين فيلمنامه ندارد.
1. انجيل به روايت بارنابا، سيدمحمد قائممقامي، تهران: نورانديش،1371
2. انجيل بارنابا، ترجمه حيدرقلي سردار كابلي، تهران: نشر نيايش، 1379
3. ويل دورانت، تاريخ تمدن، تهران: انتشارات و آموزش انقلاب اسلامي، ج 3، ص 683
4. قابل ذكر است برخي صاحبنظران نيز در همين انجيلهاي رسمي مؤيداتي را جهت بشارت حضرت عيسي(ع) نسبت به ظهور پيامبر اسلام (ص) تفسير كردهاند. به عنوان مثال رك: عبدالاحد داوود، محمد در تورات و انجيل، ترجمه فضلالله نيك آيين، تهران: نشر نو، 1361
+ نوشته شده توسط نادرقلی طالب زاده اردوبادی در یکشنبه چهارم آذر 1386 و ساعت
13:1 |
|
|